Drewno kominkowe  - kilka ciekawostek

Zanim włożymy pierwszą lepszą szczapę drewna do kominka zastanówmy się czy to co chcemy zrobić jest słusznym wyborem. Jaki ma to wpływ na środowisko, naszą kieszeń czy też na instalację naszego kominka. Co decyduje, że niektóre gatunki drewna palą się znacznie dłużej od innych, niektóre wydzielają znacznie więcej substancji smolistych a inne wydzielają przyjemny zapach w trakcie spalania?

Nie bawiąc się jednak w zagadki możemy powiedzieć od razu, że czym więcej cukru w cukrze tym cukier słodszy tym samym im więcej drewna w drewnie tym jest czym palić. Fachowo mówiąc to gęstość drewna zapewnia to, że drewno pali się długo ponieważ ma się co w nim spalać czyli im większa gęstość tym spalanie dłuższe. Niestety ten parametr nie jest jedyny aby kierować się nim przy wyborze drewna do kominka. Oprócz tego istotne jest również to, jak konkretne drewno było sezonowane. Nie sposób kierować się wyłącznie tym, że najwyższą gestość jak wartośc opałową mają takie drewna jak grab, dąb czy buk skoro mogą być świeżo ścięte i przez to, pomimo najlepszych książkowych parametrów, będą się palić poprostu kiepsko.

Dlatego najprostsza rada, kupujmy drewno do kominka na zapas najlepiej w trakcie sezonu grzewczego na sezon następny i sami przechowujmy pod zadaszeniem lecz nie w zamkniętych pomieszczeniach. Będziemy mieć wtedy stuprocentową pewność, że uzyskamy najwyższe parametry drewna za jakie zapłaciliśmy.

Niestety kierowanie się wyłącznie parametrami wartościami opałowymi nie jest jedyne. Pozostają nam jeszcze indywidualne preferencje i gusta. Mamy przecież drewna, które wprawdzie długo się palą i dobrze grzeją jednak nie wydzielają dużego płomienia (jak np. grab), a przecież każdy z nas lubi spobie popatrzeć czasem jak ogień skacze po szczapach. Ponadto w grę wchodzi jeszcze wydzielany aromat, tu prym wiedzie np. dąb, akacja i drzewa owocowe.

Co zatem wybrać?

Jedyna rada to kierować się własnymi preferencjami popartymi doświadczeniem (czyli najlepiej samemu spróbować jak się każde drewno pali) oraz możliwościami finansowymi (czym lepsze kalorycznie drewno i czym dłużej sezonowane tym droższe).

Istnieją trzy miary drewna: metr sześcienny tzw. kubik (m3), metr przestrzenny nasypowy (mpn) oraz metr przestrzenny drewna ułożonego (mpu).

Metr sześcienny (m3) to pomiar stosu drewna (długość x szerokość x wysokość) bez pustej powierzchni pomiędzy drewnem. W praktyce pomiar niemożliwy do wykonania, trzeba by obmierzyć każdą kłodę z osobna przed rozłupaniem i ustalić ich łączną objętość a to jest praktycznie niestosowane z uwagi na bardzo skomplikowany proces.

Metr przestrzenny nasypowy (mpn) to ilość drewna jaką możemy wsypać do skrzyni o wymiarach 1 m x 1m x 1m. Oznacza to, że w skrzyni znajdzie się drewno, które bardzo nierówno wypełni przestrzeń powodując bardzo dużo wolnej powierzchni. W takim przypadku kupujący drewno w jednostce miary mpn kupuje znaczną ilość powietrza a nie drewno kominkowe. Generalnie nie polecamy stosowania takiego pomiaru.

Metr przestrzenny drewna ułożonego (mpu) jest najbardziej praktyczną ale i zarazem sprawiedliwą metodą pomiaru ilości drewna. Przy takim pomiarze zakłada się, iż drewno jest pocięte na kawałki (30-40 cm) i bardzo szczelnie ułożone na tzw. paletach lub wprost na samochodzie. Łatwo jest wtedy stosując pomiar długość x szerokość x wysokość określić faktyczną ilość drewna za jaką płacimy.

Oczywiście można w przybliżeniu przeliczyć sobie ilość drewna w ww. jednostkach miary stosując następujące przeliczniki:

1m3 =1,43 mpu = 2,1 mpn

1mpn = 0,68 mpu = 0,48 m3

1mpu = 0,7 m3 = 1,47 mpn

Generalnie przyjmuje się, iż drewno najlepiej spala się kiedy posiada makksymalnie 15-20% wilgotoności. Różne gatunki drewna w różnym stopniu pozbywają się wody, najdłużej radzi sobie z tym dąb. Dlatego też można w prosty sposób przyjąć, iż drewno kominkowe aby miało najniższy wskaźnik wilgotności powinno się suszyć ok. 2 lat. Rok sezonowania drewna pozwala uzyskać ok. 30-35% wilgotności. To, jak suchym drewnem palimy w naszych kominkach wpływa na ich żywotność oraz na żywotność instalacji kominowej.

Czym większa wilgotność drewna tym mniejsza jego wartość energetyczna. Na przykład drewno o wilgotności ok. 50% ma wartośc energetyczną ok. 2 kWh/1 kg, natomiast drewno poniżej 20% wilgotności ma aż 4 kWh/1 kg.

Poniżej przedstawiamy wielkości cieżaru drewna o zawartości poniżej 20% wody (ciężar podany został w kg dla 1 m3 poszczególnych gatunków drewna):

  • dąb – 620
  • grab – 612
  • buk – 582
  • brzoza – 548
  • olcha – 540
  • modrzew – 532
  • świerk – 447
  • sosna – 435

Należy pamiętać, iż popiół, który powstaje po spaleniu drewna świetnie nadaje się do nawożenia trawników, posiady wiele cennych składników minieralnych. Generalnie można przyjąć zasadę, iż do spalania drewna w kominkach służą wyłącznie drzewa liściaste. Drzewa iglaste natomiast jako drewno opałowe mogą być spalane wyłącznie w dużych paleniskach. Zawierają one bowiem dużą ilość żywicy a ta pod wpływem ognia zaczyna strzelać, jednocześnie paruje wytwarzając przy tym tłuste substancje trudne do usunięcia. Dodatkowo wytwarza dużą ilość dymu oraz sadzy, które przyczyniają się do zatykania przewodu kominowego.

Kontakt

Skontaktuj się z nami !